អត្ថន័យនៃតែក្នុងវប្បធម៌ចិន
តែ: តែត្រូវបានចាត់ទុកជាភេសជ្ជៈមួយដើម្បីបំបាត់ការស្រែកទឹក។
រសជាតិរបសស់តែ: គុណភាពនៃតែត្រូវបានវិនិច្ឆ័យដោយពណ៍ ក្លិនក្រអូប និងរសជាតិនៃតែ ដែលគិតបញ្ជូលទាំងគុណភាពទឹក(បរិមាណទឹកដែលយកមកឆុង) និងសូម្បីតែបរិមាណកាកតែដែលត្រូវដាក់។ ពេលភ្លក់តែ អ្នកភ្លក់គួរតែអាចទទួលបាននូវការពេញចិត្តនឹងរសជាតិរបស់តែ។
សិល្បៈនៃការផឹកតែ: ខណៈពេលដែលកំពុងផឹកតែ យើងគួរតែផ្ដោតអារម្មណ៍ទៅលើបរិស្ថាន, បរិយាកាស, តន្ត្រី, បច្ចេកទេសនៃការឆុង ឬទំនាក់ទំនងរវាងបុគ្គល នឹងបុគ្គលឬក្រុមជាដើម។
ជំនឿដែលទាក់ទងនឹងតែ: យោងទៅតាមទស្សនវិជ្ជា សីលធម៌ និងចរិយាធម៌ត្រូវបានច្របាច់បញ្ចូលគ្នាទៅក្នុងសកម្មភាពផឹកតែ។ ប្រជាជនបណ្ដុះឱ្យមានសីលធម៌និងស្មារតី ហើយនឹងពេញចិត្តជីវិតរបស់ពួកគេដោយការពិសារតែ ហេតុដូចនេះ ធ្វើអោយពួកគេរស់នៅដោយសេចក្ដីសប្បាយរីករាយ។
ជំនឿដែលទាក់ទងនឹងតែចិននេះមានអាយុកាលរាប់រយឆ្នាំមុនមកម្លេះ ហើយវាអាចទៅរួចបានដែរកាលដែលវាកើតឡើងរាប់ពាន់ឆ្នាំមកហើយនោះ។ វាមានវ័យចំណាស់ជាងតែរបស់ប្រទេសជប៉ុនទៅទៀត។ គេនិយាយថាតែផ្ដោតសំខាន់ទៅលើអារម្មណ៍ តែមិនសូវសំខាន់ទៅលើទំរង់នៃការឆុងនោះទេ។ វិជ្ជាឆុងតែមានភាពខុសគ្នាទៅតាមសម័យកាលនីមួយៗ។ តែមានជាច្រើនប្រភេទ ក៏ប៉ុន្តែតែទាំងអស់នោះសុទ្ធសឹងតែផ្ដោតទៅលើ “ភាពច្បាស់លាស់ ការគោរព សេចក្ដីរីករាយ និងសច្ចៈធម៌” ៕
អ្នកនិពន្ធ៖ លីហ្សា